prywatna kolekcja zdjęć portretowych
prywatna kolekcja zdjęć portretowych
Okulary w dzisiejszej formie nie były kiedyś zbyt popularne. Prawdziwe damy, jeśli już musiały, używały lorgnon – takich binokli na patyku, więc kiedy przyglądały się komuś, to od razu wszyscy dookoła wiedzieli… Ten gest nie mógł ujść uwadze postronnych!
A takie okulary to sobie mogły nosić guwernantki.
Pani ma minę, jakby fotograf przyłapał ją na czytaniu Honoriusza Balzaka! (więcej…)
Nie pamiętam… Wryło mi się jakoś w pamięć, że przed 1907 rokiem kobiety nosiły wyłącznie wysokie kołnierzyki, dopiero później zaczęło się odsłanianie szyi, początkowo dość nieśmiałe. A tu proszę – pani to nie jakaś szalona małolata, rok 1892. Może to nie jest wydekoltowana suknia, ale i tak chyba wyróżnia się na tle koleżanek. (więcej…)
…ale czy ten sam fotograf? Poprzednie zdjęcie opatrzone adresem Postgasse 68 firmowało Atelier E. Vollenweider. Tym razem – Emil Vollenweider. (więcej…)
Sporo tu się dzieje – jest coś na kształt niewielkiej kryzy, jakaś kwiatowa kompozycja (niestety poza ostrością) i szeroka, czarna aksamitka. Nie wiem, czy pełni tylko jakąś funkcję techniczną, czy może symboliczną? (więcej…)
Pani po prawej ma chyba kieckę pochodzącą jeszcze z czasów sztywnych „stójek”, ale jakaś mistrzyni igły dołożyła starań, by gonić frywolną modę. (więcej…)
Kiepsko na tych maleńkich fotografiach widać biżuterię, a szkoda – tu na przykład miła pani ma pod szyją broszkę o intrygującym, geometrycznym kształcie. Żadnych tam kwiatów, ornamencików, fizdrygałków! (więcej…)
Muszę lepiej przyglądać się detalom na fotografiach… Tu na przykład ciekawy jest naszyjnik z dopiętym łańcuszkiem. (więcej…)
Nieco zbyt szerokie ujęcie tematu dodało tej pani sporo objętości… A można było ciaśniej! (więcej…)
Nie bardzo wiem, czy to zachęta, czy ostrzeżenie, ale Henry Cooper uznał za ważny fakt, że wszystkie fotografie wykonuje osobiście. Można się domyślać, że nie była to powszechna praktyka i większość fotografów z epoki nadzorowała tylko proces i zarządzała firmą. (więcej…)
Fotografia była początkowo tylko pobocznym zajęciem dla Georga Westa, ale z czasem stała się zawodem jego, jego synów, a nawet wnuków! (więcej…)
…jak widać na załączonym obrazku 😉 (więcej…)