E. Biebier

Hamburg

Pod kierownictwem Emila Berlina-Biebera studio fotograficzne „E. Bieber” stało się jednym z najważniejszych zakładów fotografii portretowej w Niemczech. Wraz z Rudolfem Dührkoopem był jednym z pierwszych profesjonalnych fotografów w Hamburgu, którzy wykonywali zdjęcia portretowe poza studiem.

W maju 1903 roku Emil Berlin-Bieber przeniósł się do nowego lokalu przy (Alter) Jungfernstieg 8/9. Na początku stycznia 1904 roku Berlin-Bieber ogłosił, że sprzedał dom przy Neuer Jungfernstieg 20 i przeniósł całą swoją działalność na (Alter) Jungfernstieg 8/9, róg Neuer Wall. 9 listopada 1911 roku Berlin-Bieber otworzył nowo wybudowane piętro, które służyło jako studio fotograficzne.

16 września 1902 roku w Hamburgu i Berlinie obchodzono 50. rocznicę istnienia pracowni E. Biebera. Dziesięć lat później 60. rocznicę obchodzono w Hamburgu – tym razem pod kierownictwem Emila Berlina-Biebera. Ostatnie obchody rocznicowe, upamiętniające 75. rocznicę otwarcia, odbyły się 16 września 1927 roku. 4 grudnia 1938 roku sąd okręgowy ogłosił, że firma E. Bieber, podobnie jak wiele innych firm należących do Żydów, zostanie wykreślona z rejestru handlowego. Już tydzień później, 10 grudnia 1938 roku, ukazała się reklama pracowni portretowej Arthura C. Boosa, w której wspomniano o „Archiwum Płyt E. Biebera”.

Berlin

1 lipca 1902 roku „Emil Berlin, fotograf w Berlinie” został wspólnikiem w studiu „E. Bieber”, prowadzonym przez jego ojca, Leonarda Berlina. [ 25 ] Berlińskie studio „E. Bieber” jako filia zostało rozwiązane we wrześniu 1910 roku.

Nowym właścicielem został Julius Rosenberg. W czerwcu 1933 roku niezamężna Charlotte Lindeke została zarejestrowana jako właścicielka w berlińskim rejestrze handlowym. Studio fotograficzne „E. Bieber” (Berlin) działało nadal przy Leipziger Straße 124 do lat 40. XX wieku, a przy Albrechtstraße 2 od 1952 do 1957 roku. Z poprzednimi właścicielami nie miało żadnych powiązań biznesowych.