Emil Bieber

Emil Berlin urodził się w Hamburgu w 1878 roku, był synem fotografa Leonarda Berlina. W 1897 roku rozpoczął praktykę fotograficzną w Budapeszcie i Londynie dla przyjaciół swojego ojca. 1 lipca 1902 roku został wspólnikiem w studiu fotograficznym „E. Bieber” w Berlinie i Hamburgu, które zostało założone w 1853 roku przez jego praciotkę Emilie Bieber i którym Leonard Berlin-Bieber do tego dnia prowadził jako jedyny kierownik. Od tego momentu studio działało jako spółka jawna. Po sprzedaży berlińskiego studia we wrześniu 1910 roku, początkowo był jedynym wspólnikiem studia E. Biebera w Hamburgu. 1 maja 1911 roku jego ojciec, Leonard Berlin-Bieber, ponownie został wspólnikiem w spółce jawnej.

Emil Berlin-Bieber, jako Żyd w czasach nazistowskich, był narażony na wykluczenie i prześladowania, a warunki pracy i życia pogarszały się. Opuścił Rzeszę Niemiecką w styczniu 1938 roku. Po krótkim pobycie w Anglii wyemigrował do Republiki Południowej Afryki. Berlin-Bieber nigdy już nie osiągnął takiego sukcesu zawodowego, jakim cieszył się w Hamburgu. Zmarł w Kapsztadzie 29 kwietnia 1962 roku.